โครงการบริหารจัดการระบบอนุรักษ์ ฟื้นฟูและป้องกันการทำลายทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

0
227
โครงการบริหารจัดการระบบอนุรักษ์

โครงการบริหารจัดการระบบอนุรักษ์ ฟื้นฟูและป้องกันการทำลายทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน ของกลุ่มจังหวัด อุดรธานี เลย หนองบัวลำภู หนองคาย บึงกาฬ ปี 2562 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการพัฒนาสถานประกอบการด้านอาหารตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ ให้ได้มาตรฐาน และลดความเสี่ยงในการบริโภคอาหารของประชาชน พัฒนาศักยภาพเครือข่ายท้องถิ่นและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนให้สามารถลดปริมาณขยะ การคัดแยกขยะ นำขยะมาใช้ประโยชน์อย่างเป็นรูปธรรม มติคณะรัฐมนตรีเห็นชอบแผนแม่บทจัดการขยะมูลฝอยของ (พ.ศ. ๒๕๕๙ – ๒๕๖๔) (พร้อมเดินหน้าภายใต้กรอบแนวคิดการลดขยะจากแหล่งกำเนิด ส่งเสริมการ กำจัดขยะแบบศูนย์รวมและสร้างการมีส่วนร่วม)

ซึ่งกรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้ดำเนินการจัดทำและนำเสนอแผนแม่บทการบริหารจัดการขยะมูลฝอยของประเทศ (พ.ศ. ๒๕๕๙ – ๒๕๖๔) เพื่อเป็นกรอบนโยบายการบริหารจัดการขยะมูลฝอยและของเสียอันตรายในภาพรวมของประเทศ และบูรณาการการดำเนินงานร่วมกันของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และประชาชน สอดคล้องกับทิศทางและกรอบยุทธศาสตร์ของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ ๑๒ โดยแผนแม่บทฯ ดังกล่าว มีการใช้มาตรการลดการเกิดขยะมูลฝอยและของเสียอันตรายที่แหล่งกำเนิด สนับสนุนให้มีการคัดแยกขยะมูลฝอย โดยใช้หลักการ ๓R

เพื่อสร้างคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่ดีให้กับประชาชน เร่งรัดแก้ไขปัญหาการจัดการขยะเป็นลำดับแรก สร้างวินัยของคนในชาติมุ่งสู่การจัดการที่ยั่งยืน โดยให้ความรู้แก่ประชาชน ส่งเสริมการนำเครื่องมือทางเศรษฐศาสตร์มาใช้ในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะหลักการผู้ใช้ต้องเป็นผู้จ่าย นอกจากนี้ ยังพบว่าการเจ็บป่วยของโรคระบบทางเดินอาหารและน้ำ ที่มีสาเหตุจากการรับสัมผัสสิ่งคุกคามทางสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งการปนเปื้อนทางชีวภาพผ่านทางการกินอาหารและดื่มน้ำที่มีสิ่งปนเปื้อน อีกทั้งการจัดสุขาภิบาล การจัดการมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลที่ส่งผลถึงการแพร่กระจายของสิ่งปนเปื้อน ทำให้เกิดโรคต่อร่างกายได้ หากมีการกินอาหารที่ปนเปื้อนเข้าไปโดยไม่ระมัดระวัง

โรงพยาบาลเป็นสถานที่ที่มีประชาชนใช้บริการเป็นจำนวนมาก การเลือกบริโภคอาหารจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ส่งผลต่อการมีสุขภาพดีทั้งผู้ป่วยและประชาชนทั่วไป ดังนั้นโรงพยาบาลจึงมีความต้องการใช้วัตถุดิบ ในการประกอบอาหารสำหรับผู้ป่วย และมีร้านอาหารสำหรับเจ้าหน้าที่และผู้รับบริการทั่วไป จากสถิติของโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข (โรงพยาบาลศูนย์โรงพยาบาลทั่วไปและโรงพยาบาลชุมชน) รวม 896 แห่ง มีผู้ป่วยนอก 45.5 ล้านคน/184.1 ล้านครั้ง และผู้ป่วยใน 9.9 ล้านคน/ 38.5 ล้านวันนอนโรงพยาบาล ญาติและบุคคลทั่วไป ประมาณ 2 เท่าจำนวนครั้งผู้ป่วยนอกต่อปี และบุคลากรสาธารณสุขมากกว่า 5 แสนคน ซึ่งผู้ป่วยในเหล่านี้ต้องได้รับอาหารจากโรงพยาบาล ผู้ป่วยนอกและผู้รับบริการต้องซื้ออาหารจากร้านอาหารภายในโรงพยาบาล โรงพยาบาลจึงจำเป็น จะต้องผลิตอาหารที่ปลอดภัยสำหรับผู้ป่วย ญาติผู้ป่วยและผู้มารับบริการ

เพื่อไม่ให้ได้รับสารพิษ หรือเชื้อโรคที่ปนเปื้อนซึ่งจะก่อให้เกิดโทษต่อผู้ป่วยหรืออาจจะกระทบต่ออาการการป่วยที่เพิ่มมากขึ้นอีกด้วย การดำเนินการโรงพยาบาลอาหารปลอดภัยเพื่อมุ่งหวังให้ผู้รับบริการภายในโรงพยาบาลได้บริโภคอาหารที่สะอาด ลดอัตราการเจ็บป่วยจากการบริโภคอาหารที่ไม่สะอาด เป็นต้นแบบในการจัดเมนูอาหารสุขภาพ ลดปัจจัยเสี่ยงของการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ประชาชน ชุมชน สังคมและประเทศ มีภูมิคุ้มกันและศักยภาพในการสกัดกั้นภัยคุกคามสุขภาพจากโรควิถีชีวิต

การจัดการด้านสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อมและสุขาภิบาลอาหาร โดยการดำเนินการเฝ้าระวังความปลอดภัยในสถานประกอบการด้านอาหารของจังหวัดอุดรธานี ซึ่งถือเป็นจังหวัดศูนย์กลางของกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 ได้ดำเนินการมาอย่างต่อเนื่อง โดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายอาหารปลอดภัยจากทั้งภาครัฐและเอกชน แต่ยังมีการตรวจพบความไม่ปลอดภัยทั้งอาหารสดและอาหารพร้อมบริโภค

เนื่องจากปัจจัยทั้งในส่วนของผู้ประกอบการ สถานประกอบการด้านอาหาร การสนับสนุนจากภาครัฐ การให้ความร่วมมือของภาคเอกชน และพฤติกรรมของผู้บริโภคเอง จากสถานการณ์ดังกล่าว จำเป็นต้องดำเนินการแก้ไขปัญหา เพื่อพัฒนาสถานประกอบการให้มีการจัดบริการด้านอาหารที่สะอาด ปลอดภัย ตามมาตรฐานที่กำหนด รวมทั้งการจัดการสิ่งปฏิกูลเพื่อให้ผู้บริโภคมีความปลอดภัย และลดโรคที่อาจติดต่อจากอาหารและน้ำเป็นสื่อ

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here